lefttop neu


The Monsters - Masks





LP: VR1277 (EAN-CODE: 7640148980210)
CD: VRCD77 (EAN-CODE: 7640148980241)


the Monsters where formed in Bern Switzerland back in 1986 , they recorded 'MASKS' as their 1st Album in 1989, a year after they released a EP called 'nightmares'. After many shows in Switzerland they decided to go to Luzern in the Schweinesound studios to record a Full Lenght and spend 3 Days recording it and was 1st LP Released on Bernese Record Label and Shop 'recORD junkie records' in a edition of 666 records, they where sold out pretty fast and never reprinted again, record junkie stoped releaseing records after a couple years of existence , Beat-Man was working at record Junkie in the Shop so when it collapsed he formed Voodoo Rhythm records and after 24 jears of silence and hours in the Cellar digging trou original 2" Master Tapes and transform it into 2013 sound format that Trash Billy Desaster Is Available and Reborn Again, the Lyrics are as Stupid as its get and on the Instruments they Have a Standard of some retarded Cavemen, and i think that makes that Album interesting, teenagers with the Attitude to Go in A Studio and no Borders just the Love of Rockabilly And Garage Punk and that Album was Born, PURE TEENAGE TRASH A BILLY !!!



THE MONSTERS wurden 1986 in Bern Gegründet und 1989 hatte man die LP 'MASKS' in 3 Tagen im Sedel , Schweinesound Studio eungespielt, und wurde Damals auf dem Berner Label 'record junkie records' in einer auflage von 666 stück veröffentlicht und fix ausverkauft und danach nie wider nachgepresst worden , vonwegen CD oder Digital, damals kanne noch niemand diese worte) doch nun ist die zeit gekommen diese Ersten gehversuche der Monsters einer grösseren öffentlichkeit vor die füsse zu werfen, die Texte sind immer noch sehr stupid und instrumentalistisch ist die Band im Neandertaler Stadium, und das ist was dieses Machwerk ausmachtt Purer TEENAGE TRASH A BILLY , Im übungsraum wollte niemand singen und die Instrumente waren zu laut und das PA zu leise so musste Beat-Man singen er hatte die Lauteste stimme ihre damalige liebe für Rockbilly und 60's Garagen punk wurde so im primitivsten Umgesetzt ...


Three years after Swiss rockers The Monsters formed in 1986, the foursome recorded and released their debut album "Masks." The twelve originals and one cover song on it are much what one would expect from such a release—a super-angsty and somewhat out-of-tune exercise in psychobilly trash and garage-a-go-go and comic book horror punk. Then in 1991, the boys released the follow-up to "Monster Masks," titled "The Hunch" as a favorable reference to the one-man rockabilly legend Hasil Adkins. With seven studio tracks and nine live tracks, the album clearly wanted to show off that these fresh-faced misfits had what it took both on and off the stage. But the new material on "The Hunch" also revealed a quickly evolving sound and songwriting prowess. Just in the couple of years separating the releases, these cats had honed their own sound from a slightly blunt-edged implement to a razor-sharp switchblade. And they are just as enjoyable to listen to now as they clearly were back then. Before Reverend Beat-Man earned himself the lofty title of Reverend and became known worldwide as a one-man force of nature and owner and operator of the independent Swiss label Voodoo Rhythm Records, he was Beat Zeller, or just Beat-Man, the bandleader of The Monsters. And even now, in this mad musical era, The Monsters are still doing their thing. In 2011 the members of The Monsters got together to record and release a brand new fourteen-song studio album, "...Pop Up Yours!" Naturally, the more recent material has moved a considerable distance from the band's early sound, but it is decidedly still marked by The Monsters' trashy primitive rock'n'roll insanity. If these two blasts from the past pique your interest, as they no doubt will for many obscure record junkies, you can get your hands on them from Voodoo Rhythm Records. "Masks" is available on CD format with double gatefold cover and twelve-sided booklet, on black vinyl LP (which includes a free CD), or of course as digital download for all of you computer nerds that can't tear yourselves away from the machine. Other than the LP coming in green vinyl, "The Hunch" album is available in much the same way, in all the formats, and with all the early original cover art and band photos and such. Do yourself a favor, see how it all began. For fans of: The Misfits, Social Distortion, The Meteors, Hasil Adkins, Reverend Beat-Man, etc.

Hier die längst überfällige Wiederveröffentlichung der beiden MONSTERS Frühwerke (als da wären die „Masks" von 1989 und die „The Hunch" von 1991). Auch wenn der BEAT-MAN im Info ausnahmsweise recht tief stapelt: "(...), da ich der Sänger der beiden Alben bin und ich diese sozusagen als Jugendsünden ansehe ist es mir einerseits peinlich anderseitz bin ich sehr stolz wenn man nicht allzu scharf auf die Texte hört und mir mein berndeutsch-englisch verzeiht hahaha (...)" Aller eidgenössischer Bescheidenheit zum Trotz, die Platten sind einfach echte Monster und das auch unabhängig vom Bandnamen. Die Mischung aus brachialem Garagenpunk und oldschool Psychobilly war und ist in dieser Form schlichtweg einzigartig. Besonders die 2. Platte „The Hunch" hat es mir persönlich absolut angetan (und das obwohl die B-Seite live ist). Nicht mehr ganz so roh, flott und brutal wie der Vorgänger, dafür besitzen Songs wie „Drug Train " (CRAMPS Cover) und „Creature From The Black Lagoon" ein dermaßen unnachahmlich abgefucktes Feeling... Die MONSTERS fräsen sich mit ihrer Lofi-Wall-Of-Sound nachhaltig ins Gedächtnis des unbedarften Hörers und dies völlig ohne jegliche Narkose oder irgendein Verfallsdatum. (www.voodoorhythm.com) -Basti-

Os The Monsters iniciaram-se em 1986, em Berna, na Suíça e como músicos fundadores tiveram Beat-Man na guitarra e voz, Yves na guitarra solo e Oli na bateria. Mas muitas mudanças ocorreram até 1995. Só em 1989 lançam seu disco de estreia, "The Mask" e em 1991, editaram o segundo álbum "The Hunch", ambos pela editora Record Junkie. Agora a Voodoo Rhythm (a cabeça, pernas e braços de Beat- Man) reedito-os, para que vocês voltem a ter ter mais uma vez uma grande oportunidade de ouvir o melhor rockabilly garage-punk trash. Ambos os registros incluem músicas históricas, algumas em estúdio e os outros ao vivo. "Honeymoon at Hell" abre o álbum "Mask" e é uma mistura brilhante de batida rockabilly, outra canção que vos vai dar um pontapé em balanço rock & roll é "Teenage Werewolf", presente também em "The Hunch", mas em versão ao vivo. Neste disco uma das musicas que mais gosto é "I Love My Car", uma canção rockabilly, muito rápida, com influências de garage rock.

The band The Monsters was formed in 1986 in Bern, Switzerland and founded by Beat-Man on lead guitar and vocals, Yves in solo guitar and Oli on drums. Many change occurred till 1995. But only in 1989 they release their debut, "The Mask" and in 1991 they release is second album "The Hunch", both release by Record Junkie. Now Voodoo Rhythm (Beat-Man head, legs and arms record company) reissued them, so you have again a great opportunity to have and listen the best rockabilly garage-punker trashers. Both records include historical tunes, some in studio and others live. "Honeymoon at Hell" opens "Mask" album and is a brilliant mix of rockabilly and beat, other song that give me a kick of swinging rock&roll is "Teenage Werewolf", present also in "The Hunch" but in a live version. Other that I love is "I Love My Car" a rockabilly song that played pretty fast and with a garage rock influences.

Certainly the two finest slices of Swiss Halloween cheese ever recorded, the Monsters 80s output is reissued with creepy love by the man responsible for the lo-fi, diseased, garage damage served up on these two slabs. A quarter century later Rev. Beat Man is an esteemed (though sinister) minister, and the CEO of the massive Voodoo Rhythm empire, but fronting the frightening Monsters (who, true to their name, did almost exclusively monster-themed music, including the evilest cover of the Sonics' "The Witch") Beat Man was merely a frog-voiced demon in the rock n roll trenches spreading evil. Elevate your Mischief Night to Mayhem Night by spinning these putrid platters...they redefine horror, in the best way.

(Voodoo Rhythm /Clear Spot) The Monsters uit Bern, Zwitserland is wellicht het eerste bandje dat Reverend Beat-Man oprichtte en waarmee hij albums maakte. Als de gelegenheid zich voordoet, zullen we het de aimabele man eens vragen. Voor het ogenblik telt alleen dat hij het over zijn hart heeft gekregen om de twee eerste platen van The Monsters opnieuw uit te brengen. Blozend van schaamte over de soms schabouwelijke teksten, zegt hij zelf. Zo erg is het echter allemaal niet. Integendeel, want vooral het verloren gewaande 'Masks' is een plezier om naar te luisteren. Het kwartet werd in 1986 gevormd en nam de debuutplaat in drie dagen tijd op in 1989. Ze werd uitgebracht op Record Junkie Records op 666 exemplaren. Beatman werkte indertijd voor het label, en toen het over kop ging, zette hij het werk verder en richtte Voodoo Rhythm op, waarbij het statement Record Junkie behouden bleef. Hij heeft ettelijke uren besteed aan het enigszins oppoetsen van de originele opnames om ze enigszins aan onze tijdsgeest aan te passen. Niet dat het nu plots zwaar geproduceerd klinkt, want Beatman is voor rauw en lo-fi, altijd geweest. Dertien nummers staan er op de plaat, waarvan het merendeel eigen werk waarin geregeld basloopjes opduiken die zo weggelopen lijken bij The Stray Cats. Er zitten veel invloeden verwerkt uit comics en B-films uit het SF-genre, met een Batmanloopje, voor zich sprekende titels als 'Addams Family', 'Teenage Werewolf', 'Wilma' en een psychobillyversie van 'Wild Thing'. Het geluid zweeft tussen rockabilly, punk, psychobilly, speedfun en een snufje The Pogues ('Whisky Song'). De plaat is een voorbode en een blueprint voor wat komen gaat in de wereld van Voodoo Rhythm. 'The Hunch' dateert uit 1991, toen techno opkwam en grunge zegevierde. The Monsters werden aangeraden om te gaan voor een nettere productie voor hun tweede plaat, en dat hebben ze geprobeerd. Na een halve plaat was het geld echter op. De B-kant bevat dan ook een opname van een concert, behoorlijk goed van klank, die laat horen hoe de band echt hoort te klinken. Het werd een relatief verkoopssucces, al zijn de songs minder goed dan die op het debuut. Kant 1 zit te vol met samples om echt brokken te maken, al is 'Wicked Wanda' meesterlijk geflipt. Het is vooral de livekant die ons blij maakt, met hemelse versies van 'The Witch' en het snel geramde 'Psycho Over Europe'. Essentiële platen zijn het allebei, al blijft het debuut torenhoog uitsteken boven alles wat er nog na komt.
(Patrick Bruneel)